نا امیدی

من همچنان این زندگی را دوست دارممن با تو این سرگشتگی را دوست دارم من خسته ام از بی محلّی ها نگارم وقتی تویی این خستگی را دوست دارم دلمرده گشتم بس که بی مهری کشیدممن از ازل دل مردگی را دوست دارم من را تو کردی برده ات چیزی نگفتموقتی تو هستی بردگی را دوست دارم از دردِ عشقت یارِ من، آواره گشتمگشتم، ولی آوارگی را دوست دارم دیوانه از عشقت شدم از بی وفاییای بی وفا دیوانگی را دوست دارم رانندگی، آهنگِ پاشایی، کجایی؟،تنها، همین رانندگی را دوست دارم من با تو این سرگشتگی را دوست دارممن همچنان این زندگی را دوست دارم سید یونس ناصری اسفلی نا امیدی...

از هجرِ تو دیوانه شدم چاره ندارم
پنهان، چه کنم؟ رنگ ز رخساره ندارم

دیوانه، تو خود، عاشقِ دیوانه صفاتی
من جز تو دگر دلبرِ صد کاره ندارم

ماهی ، قمری هر چه درخشد تو همانی
من ماه به غیر از تو به سیّاره ندارم

در پیش دلم دم نزن از خانه خرابی
دیگر دِلَکی جز دل صد پاره ندارم

رفتی تو چرا بی خبر از پیش نگاهم؟
برگشت و تو را دید، که یکباره ندارم

باید قَسَمت داد به رویایِ بلندت
برگرد به این خانه که مهپاره ندارم

سیدیونس ناصری اسفلی

نا امیدی...

عید را من با تو می خواهم، نفس
هیچ از یادت نمی کاهم، نفس

گاه گاهی یاد من هم می کنی؟
یاد کن، مغرور آن گاهم نفس

با غرورت کوه را هم می کنی
کوه بودم، حال، من کاهم نفس

ساده رفتی از کنارم همنفس
با غمی جانکاه، همراهم نفس

غصه ها را یک به یک رد می کنم
چاله را رد کرده در چاهم نفس

دست هایت سهم من باید شود
تو نمی دانی که خودخواهم نفس؟

من محبت را گدایی می کنم
عید باشی پیش من شاهم نفس

سید یونس ناصری اسفلی

نا امیدی...

سال تحویل شد و باز دلم غم دارددستم انگار که دستانِ تو را کم دارد قلبم از رنجشِ دوریت، به هم می ریزددر دلم زلزله ای شد که فقط بم دارد ای نگاری که دلم سخت گرفتارش شد سال تحویل نباشی، کمرم خم دارد دوست دارم که فراموش کنم، دل اماکار با خاطره هایی که ندارم دارد عید ها را چه کنم؟ خاطره هایت را هم؟خاطراتی ست که من فصل بهارم داردگر نباشی چه کسی سین مرا می چیند؟سفره ام سایه ی پر مهرِ تو را کم دارد لحظه هاییست که من بغضِ نبودت دارمچون نباشی دل من بغض، به هر دم دارد سال تحویل، تَحَوٌُل نکند این حالمحوِّل احوالِ مرا، غصه فراهم دارد می شود باز تو را با دل زارم بینم؟چه کسی کار به این فکر محالم دارد؟ سیدیونس ناصری اسفلی نا امیدی...

این روزها من بی تو غمگینم خبر داری؟تکرار شد تاریخِ ننگینم خبر داری؟ ای بی خبر از حال من! مردم ز دلتنگیاز بغض من، از بغض سنگینم خبر داری؟ هرشب به خوابم دیده ام،برگشته ای، آیا؟از آرزو از خواب رنگینم خبر داری؟ هر روز باید بگذری از کوچه می دانمهر روز در آن کوچه می شینم خبر داری؟ من را به کلی برده ای از یاد می دانم گاهی تو را از دور می بینم خبر داری؟ این روزها با من غم اینجا، چای می نوشدغم می نوازد ضبط ماشینم خبر داری؟ تنها تو تسکین می دهی من را، از این بابتزیبایِ من ، محتاجِ تسکینم خبر داری؟ #سینا نا امیدی...

سکوت، میکنم فقط به عشق روی ماه تونمی کند رها مرا ، طریقه ی نگاه تو نگاه میکنم تو را به زیرِ چشم و دزدکیچه پیر می شوم از این مسیرِ هر نگاه تو گهی تو زل زننده ای ولی دوباره نیستیمن عاشقِ همین شدم نگاهِ گاه گاهِ تو مرور... تا که می کنم دوباره سر رسید رافقط دوچشم باز که ، کشیده شد به راهِ تو پرید رنگ در، ازین ،که خیره می شدم به آنبیا که چشم شُسته ام همان فرودگاه تو رها چو کرده ای مرا، گناه کرده ای بدانهمیشه خار چشم من شده همین گناه تو شبیهِ کافران شدم بیا که من بریده امشدی خدای من، شدم؛ همیشه در پناه تو سید یونس ناصری نا امیدی...

این شعر سعدی افقی و عمودی یک جور خونده میشه.←↓

از چهره ی، افروخته، گل را، مشکن
افروخته، رخ مرو، تو دیگر، به چمن
گل را، تو دگر، مکن خجل، ای مه من
مشکن، به چمن، ای مه من، قدر سخن

نمونه شعر سعدی از سید یونس ناصری

ای مادرِ * دلسوخته * من را * بنگر
دلسوخته * وار کن * نگاهی* به پسر
من را * نگهی * نمی کنی؟ * بار دگر
بنگر * به پسر * بار دگر * وقت خطر

سینا

نا امیدی...

خاطرات تو مرا دارد روانی می کند
قلب تو با قلب من دارد تبانی می کند

دوستت دارم به قدر تک تک موهای سر
موی کم پشتم به عشقت جانفشانی می کند

روزها بی تو تماما شام ها هم بی تو ام
پس چگونه بی تو قلبم زندگانی می کند؟

یک نفر در راه عشقش شامگاهی جان سپرد
جان ما هم سر رسیده ناتوانی می کند

یاد آن روزی که با هم خاطراتی داشتیم
خاطرات تو مرا هم جاودانی می کند

سالها شد رفته ای اما نرفتی از دلم
تک تک سلول من خاطر نشانی می کند

#سینا

نا امیدی...

بچگی رفت، جوانی آمد
دیر وقتیست دلم میخواهد
یک دل سیر فقط گریه کنم
خفه از بغض گلو گیر زمانست دلم
درِ گوشم تنها
مرد هم گریه مگر؟؟...می شنوم.
این چه حرفیست مگر مرد دلش از سنگست؟
مرد هم دل دارد.
گاهی اندازه ی گنجشک، دلش می گیرد
تازه او می خواهد
یک دلِ سیر، فقط گریه کند.
گریه دارد دلِ من
در همین حال رهایم بکنید.

#سینا

نا امیدی...

اسبِ امّیدِ مرا می تاختیخود چگونه از نفس انداختی؟ بعدِ عمری وصله های عشق راپاره اش کردی و دور انداختی آن بهشتی را که عمری ساختمفصلِ پاییزش جهنم ساختی من ببازم هم نخواهی بُرد پسنازنینم ! دستِ آخر باختی خاطراتم را به شک انداختیعاشقی را مثلِ من نشناختی یک صدا از عمقِ جان می خوانَدَمزیرِ آسی، شاهِ دل، انداختی خانه ات آباد می بایست ازو می گرفتی دل، نه دل می باختی #سیدیونسناصری#سینا نا امیدی...